Sevgili Günlük, Sabah oldu. Güneş açtı. İçimde bir hüzün. Neden? Bilmem. Bakkal Mehmet Abi, "Bugünlük zam yok," dedi. Bir bayram havası. Beklentiler mi değişti? Yoksa biz mi? Dolmuş bekledim. Uzun süre. Geldi. İçinde yer vardı. Mucize. Komşu teyze, "Sağlığımız yerinde olsun yeter," dedi. Eskiden ev, araba derdi. Şimdi nefes almak. İyi yaşamak oldu. Su kesintisi yoktu. Bugün. Elektrik de gitmedi. Şükür. Faturalar geldi mi diye baktım. Gelmemiş. Bir gün daha kazandım. Küçük sevinçler. Çok küçük. Çocuklar sokakta oynuyor. Neşeliler. Eski bir top. Yırtık. Ama olsun. Belki de iyi yaşam buydu. Hep. Biz mi unuttuk? Güneş batıyor. Kızıl. Yine de bir melankoli. Anlatamam. "Hepsi bu mu?" dersin. Evet. Hepsi bu. İyi ki varsın Günlük. Sen olmasan...