1928 yılında Ankara'da ilk şehir planı yapıldığında, nüfus 75 bin kişiydi. Alman mimar Hermann Jansen, şehri 300 bin kişiye göre tasarladı. "Abartıyorsunuz" dediler. Bugün Ankara 6 milyon. İstanbul'a gelince... 20 milyon insanın her sabah aynı anda aynı yöne gitmeye çalıştığı bir şehirde trafik çözülebilir mi? Çözülebilir. Ama nasıl? Raylı sistemle çözülebilir. Deniz ulaşımıyla çözülebilir. Şehir planlamasıyla çözülebilir. Peki neden çözülmüyor? Çünkü köprü açılışı tören demek. Tünel açılışı pankart demek. Raylı sistem ise sabır demek. Planlama ise bilim demek. Bu ülkede bilimi seven karar vericilere her zaman ihtiyaç duyulmuştur. İstanbul'un da ihtiyacı budur: bilim, plan ve sabır. Ama sabır, seçim döngüsüne sığmıyor. İşte bu yüzden, köprü yapılıyor, yol yapılıyor, geçit yapılıyor — ama trafik bitmiyor. Çünkü mesele beton değil, akıl meselesi.