Sevgili Günlük, Bugün bakkalda duydum yine. Bir dava varmış. Hani şu bilindik hikaye. Sokakta konuşuluyor. Dolmuşta da kulak misafiri oldum. Birileri yine birilerini... Oysa güneş ne güzel parlıyordu bugün. Ayçiçeği tarlasında bile hüzün bulurum ben. Neyse. İnsanlar ne diyor peki? Hak, hukuk diyorlar. Adalet nerede diye soruyorlar. Oysa adalet bakkalda satılmaz ki. Dolmuşta da bulunmaz. Komşu teyze de bilmez yerini. Seçim derdi mi bu? Yoksa başka hesap mı? Kim bilir. Ben bilmem. Ama herkesin bir bildiği var. Kendi çapında. Herkesin beklediği bir şey var sanki. Sonuç. Karanlıkta kalan ne kadar çok şey var. Bir de umut var. Ufacık. Bir çiçek gibi. Taşın arasından çıkan. Her şeye rağmen. Yine kısa yazdım, değil mi? Hepsi bu mu? Evet. Hepsi bu. Şimdilik.